Fragmenten

Vakantie



Er zijn mensen die denken dat werken op de Stad Amsterdam één grote vakantie is. Niets is minder waar. Maar: soms heb je een paar uurtjes vrij, en kun je toch een beetje dat vakantie gevoel creëren. Op de Canarische Eilanden is dat afgelopen twee weken prima gelukt. En: naast het geweldige zeilen zijn het juist ook deze momenten die werken op de Stad Amsterdam tot een ultieme ervaring maken.

Op La Gomera, gaan we met de hele wacht uit eten. Na afloop belanden we met een klein groepje op het strand, waar we een kampvuur bouwen. Een vuilniszak vol bierblikjes maakt het feest compleet. Uiteindelijk duiken Ilse, Joost en ik - onder de volle maan - in de oceaan.

Doordat de buiten temperatuur lager is dan de zeewater temperatuur, is het alsof je een warm bad stapt. Joost, de nieuwe kok, weet niet wat hij meemaakt. In de galley draait hij R.E.M.'s
Nightswimming grijs. "A beautiful vision of youth and freedom," zoals een YouTube gebruiker het passend samenvat.



Zaterdag 27 november lopen we 's ochtends vroeg Tenerife weer binnen. Omdat ik al vanaf vier uur 's ochtends aan het werk ben, ben ik om 2 uur 's middags vrij. Ik log in de hangmat op het sloependek, en geniet van de warme zon en de zachte zeebries. Na een paar bladzijden lezen val ik in een diepe, rozige slaap.

's Avonds zitten we op een terrasje aan een rustig pleintje. Tao en ik voetballen met wat kinderen op straat. Volledig ingemaakt door zes kleine koters, die zich allemaal tegen ons keren als we ons inbeelden dat we de WK finale nog eens overdoen. Na afloop eten we tapas. Relaties zijn altijd ambigu, besluiten we. Maar: aan boord van de Stad Amsterdam al helemaal.



Woensdag 1 december is een echte vrije dag, die je zo eens in de paar weken hebt. Samen met de witte wacht stappen we in de bus, en laten ons naar het strand van La Palma rijden. De stranden zijn hier lava zwart, maar dat drukt de pret niet. We trappen een balletje, zwemmen wat, en 's middags doen we een uitgebreide lunch. Na het eten vallen we op het strand in slaap.



Donderdag 2 december ankeren we bij Los Cristianos, een badplaats op het zuidelijke puntje van Tenerife. Samen met onze gasten hebben we een barbecue aan dek. De volgende dag varen we bijna leeg terug naar Santa Cruz de Tenerife. Het is prachtig zeilweer. Onderweg zien we grienden - kleine walvissen, die heel mooi traag zwemmen.



De avond van vrijdag 3 december is wederom een mannenavond. Samen met Roderick en Martin struin ik leuke alternatieve kroegjes in de nauwe straatjes van Santa Cruz de Tenerife af. Ik ken Roderick en Martin sinds onze trip vanaf Kaapstad. Gedrieën noemen we onszelf de drie musketiers. Deze periode zitten we echter alle drie in verschillende wachten, waardoor we elkaar altijd mislopen. Deze vrijdag zijn we plotseling alle drie vrij.



Uiteindelijk belanden we in een café van een soort waarvan ik niet wist dat deze nog bestaan. Het is een beatnik-café, dat vol zit met mooie en interessante mensen. Het bier smaakt goed, en de fijne jazz maakt het af. In een achteraf zaaltje speelt een fascinerende documentaire over Hunter S. Thompson. We eindigen de avond in een leuke bar met goede muziek.

Gisteren, 4 december, is de laatste werkdag voor deze periode. Wederom gaan we met een groepje de stad in, en dansen in nachtclub Honky Tonk. Na een fantastische nacht duikel ik om half 5 in mijn bed. Om half 7 gaat de wekker alweer. Vandaag vliegen we. Eenmaal op het vliegveld blijkt dat het vliegverkeer een chaos is. Onze vluchten zijn zwaar vertraagd en uiteindelijk stranden we op Tenerife.

De Stad Amsterdam begint vanavond aan haar crossing naar St. Maarten. Michel, Bart en ik slapen vannacht onverwachts nog een nacht op Tenerife. Nu dan wel in een hotel met zwembad. Toch nog een beetje vakantie.