Fragmenten

"The Road is Life"

Een bijzondere zomer, op z'n zachtst gezegd.

Half juni, toen ik na acht weken Atlantische Oceaan in Gibraltar aan kwam, heb ik het nieuws gehoord dat mijn vader kanker heeft. Ik ben onmiddellijk naar huis gevlogen. Een hele bizarre, onwerkelijke thuiskomst. Na acht weken op zee - in een omgeving zonder enige externe prikkels - zat ik ineens weer in het landelijke Friesland, met een vader die ziek is. De meest vreemde overgang die je je maar kunt bedenken.

Inmiddels gaat het weer wat beter met mijn vader. Hij heeft zeven weken lang, dag in, dag uit, bestraling moeten ondergaan. Ook heeft hij drie chemokuren gehad. Daar is hij nu herstellende van. Pas half oktober weten we meer - of de tumor verdwenen is, of dat hij wellicht nog meer behandelingen moet ondergaan. Zijn huid is erg verbrand door de bestraling, en hij slaapt veel. Langzaamaan krabbelt hij weer op.

Zelf ben ik een dikke maand later, eind juli, weer aan boord van de "Stad Amsterdam" gekomen. Ik heb nog een maand kunnen genieten van de bijzondere sfeer aan boord, en heerlijk gezeild op de Noordzee. Ik heb veel geleerd, over het schip, maar ook over mezelf. Alles wat ik nu weet, heb ik aan boord geleerd. Een bijzondere ervaring.

Met mij gaat het goed: ik ben mij heel erg bewust dat de ziekte van mijn vader niet te controleren is. Je kunt proberen je vinger er op te leggen, hoofdelijk, maar dat lukt niet. Het kan niet: het zou je gek maken. De ziekte is onvoorspelbaar, en de enige manier waarop ik goed voor mezelf kan zorgen, is door er mee te leren omgaan. Het is er. Hij is in goede handen. Daar vertrouw ik op.

En: ik wil niet blijven stilstaan, maar vooruit blijven kijken. Voor hem, en voor mezelf. Mijn vader help ik daar nog het meeste mee. Ook daar vertrouw ik op.

Daarom: het avontuur is nog niet ten einde. Ik heb een jaar contract gekregen. 2 november stap ik in Rotterdam op. Ik vaar dan naar Brest, Lissabon, Tenerife, en steek uiteindelijk de Atlantische Oceaan over, naar Sint Maarten. Begin februari stap ik weer af, op Martinique. Daarna ga ik lowbudget reizen, door Midden-Amerika en de Verenigde Staten. In maart ga ik in Florida weer aan boord.

No matter. The road is life.