Fragmenten

"Op Zee"

DSC_0154

Op zee leert men zich zelf pas goed kennen, of haten,
Om het ongebreideld zijn.
Om driften die men af zou moeten leren,
Men is er een monnik, zonder vroom te zijn.

Op zee leert men een vrouw pas goed waarderen, of haten,
Om haar ongebreideld zijn.

Er valt op zee oneindig veel te leren,
Er valt geen schaduw en geen schijn,
Van kerken en verheven kathedralen,
Van kroegen vol erotisch licht,
Van leuzen of ontroerende verhalen,
Waardoor een mens bij voorbaat wordt gesticht.

Op zee leert men zichzelf pas goed waarderen, of haten,
Om het ongebreideld zijn,
Van het verlangen om terug te keren,
Naar waar de kerken en de kroegen zijn.

"Op Zee" (auteur en oorsprong onbekend, gevonden in mijn opa's zeemanskistje)